Nieuws uit Roemenië

Onder de Nederlandse vrouwelijke politici bevinden zich verschillende categorieën waar ongeveer al deze vrouwen in onder te verdelen zijn:

-       De Rita Verdonks. Robuuste, vaak ietwat vierkante vrouwen die graag een mannelijke kracht uitstralen en waarschijnlijk daarom ook         vrij mannelijk ogen.

Outfit: een mantelpak met zoveel mogelijke gelijkenissen met een mannelijk pak.
Kapsel: kort in een vastzittend model gekneed (lees: gelijmd) zodat daar in ieder geval geen kostbare tijd aan verloren gaat.
Make-up: make-up?

-       De Femke Halsema’s. Ook wel het moedertype. Rijdt in een bakfiets de kinderen naar school en komt vaak vriendelijk en zorgelijk                  over.

Outfit: vrouwelijk maar makkelijk, kinderen verzorgen staat geen kokerjurkjes of hakken toe.
Kapsel: moederlijk, een gezellige coupe.
Make-up: verhullend, die wallen van het nachtbraken door een ziek kind worden met wat foundation weggemoffeld en de mascara zorgt voor een heldere oogopslag.

-       De Mariko Peters. Het type ‘sterke vrouw’ die veel gelijkenissen vertoond met Charlie’s Angels Lucy Liu. Streng doch rechtvaardig.

Outfit: sobere, niet afleidende kleding zoals de verhullende zwarte coltrui. Ietwat saai, maar stijlvol gedragen.
Kapsel: strak, of het nou vast of los zit.
Make-up: aanwezig maar vaak hetzelfde, zonder variatie onder het motto ‘never change a winning face’.

-       De Gerda Verburgs. Enigszins wereldvreemde vrouwen afkomstig van het platteland. Hebben vaak een combinatie van een boeren- en         christelijke achtergrond. Op modevlak slaat deze categorie de plank volledig mis.

Outfit: deze dames zijn vaak aangekleed door mensen die zeggen het beter te weten. Soms is dat zo en zijn ze stijlvol aangekleed, soms is dat niet zo en lopen ze er bij als Prins Carnaval. Van beide gevallen heeft de desbetreffende dame geen flauw benul.
Kapsel: tja. Gerda Verburgs zijn graag hip maar kiezen in hun enthousiasme toch net het verkeerde kapsel bij de verkeerde kapster. Zoals een blond opkrullend kuifje bij een bruine krullenkop….
Make-up: geen, dat is maar gedoe.

Vanwaar deze uiteenzetting? Dat is even nodig voor een treffende vergelijking met de Roemeense vrouwelijke politici. De overeenkomst tussen al deze Nederlandse types is dat elke Nederlandse politica zich praktisch en functioneel kleedt. Bij de Roemeense politici is dit zeker niet het geval…

In mijn korte carrière als Roemenië journalist heb ik twee Roemeense ministers in levende lijven mogen aanschouwen. Is dat wel genoeg om Roemeense politici te vergelijken met Nederlandse? Ja, want dit is een blog. Uiteraard is mijn carrière als Roemenië journalist niet zodanig dat ik een inhoudelijke vergelijking kan maken (zelfs niet in een blog), dus ik beperk mij tot uiterlijk vertoon. En daaraan heb ik gelukkig al genoeg vergelijkingsmateriaal.

Als de gemiddelde Nederlander een foto van de Roemeense minister van Toerisme, Elena Udrea, onder zijn neus krijgt met de vraag wat deze dame is zullen de reacties variëren tussen: model, rijke erfgename, blonde bimbo, stripper of courtisane. Elena is dan ook een mooie blonde vrouw met een – voor Nederlandse begrippen – eigenzinnige stijl. Tijdens de persconferentie waar ik aanwezig was droeg zij een strak, zwart jurkje boven de knie met blote armen. Hieronder sprongen echter vooral de schoenen meteen in het oog. Ze waren knalpaars. Hoogglans. En met naaldhakken van minstens 13 centimeter, in hun hoogte ondersteund door een algehele plateauzool waar de Spice Girls jaloers op zouden zijn. Over haar schouders golfden glanzende blonde lokken en onder haar strak geëpileerde wenkbrauwen glinsterde knalpaarse oogschaduw, inderdaad matchend bij de schoenen.

De minister van Transport, die een aantal weken geleden in Rotterdam was voor een Roemenië conferentie, was wat warmer aangekleed. Logisch, daar het zo’n 10 graden kouder was in Nederland. Maar kou is natuurlijk geen excuus om geen uiterlijke trots te tonen. Hoewel ik een meter of tien van de minister vandaan zat verblindde de dame me verscheidene keren met talloze diamanten: in haar oren, om haar nek en om haar pols. Ik begon mij zelfs af te vragen waar de subsidie voor de infrastructuur werkelijk naartoe gaat. Voorbereidend op de reis is mij wel verschillende keren verteld dat materialisme grote vormen aanneemt in Roemenië, en dat zie ik dus vooral terug bij politieke figuren. Schoonheid, vrouwelijkheid en rijkdom mogen gezien worden. Of dit ook praktisch of functioneel is speelt geen rol (want waarom zou je anders ooit pumps van die hoogte aandoen?). Van alle verschillen die Roemenië heeft met Nederland, en alle contrasten in Boekarest zelf is dit in ieder geval degene die ik niet had zien aankomen. Politici zien er immers vaak hetzelfde uit, ook internationaal. Maar Roemeense politici laten zich niet leiden door het stijve voorbeeld van Hillary Clinton. Zij trekken gewoon de (stoute) schoenen van hun meisjesdroom aan.