Terwijl iedereen zijn koffer al gepakt heeft en het een dagje rustig aan doet in Boekarest moet ik vandaag aan de bak. Samen met Renee en Claudia neem ik in alle vroegte de trein naar Brasov waar ik een afspraak heb met Mircea Samoila (30), chief editor van het project Voices of the World. Brasov ligt vrij hoog in de Karpaten, wat betekent dat een stuk kouder is dan in Boekarest. Daar had ik niet helemaal op gerekend, dus maakte ik gisteren nog snel gebruik van dit uiterst bruikbare excuus om een warme trui te shoppen. Op en top voorbereid dus.
Na een treinreis van 3 uur stappen we uit: brr. Gelukkig heb ik een warme trui! We zijn iets te vroeg voor onze afspraken dus Claudia geeft ons nog een turbo-tour door het centrum. Mooie steden in Roemenië, ze bestaan dus wel! Wat een verschil met Boekarest. Brasov is een schattig historisch bergenstadje met mooie gebouwen en gezellige winkelstraten (iets dat in Boekarest niet bestaat, daar hebben ze tl-verlichte malls). De omringende bergen maken het plaatje helemaal af. Ik ben nog nooit in de herfst in een berggebied geweest en word nu overweldigd door de groen-geel-rode bomenzee op de bergruggen.
Voices of the World
Na een flintertje van de stad te hebben gezien moeten we aan het werk. Ik vertrek naar het kantoor van Projects Abroad, de internationale organisatie waaronder Voices of the World valt. Ik kom binnen en vind het meteen gezellig. Ik spreek kort met Mircea over het project voordat zijn studenten binnenkomen. Elke vrijdag geeft Mircea journalistiek workshops aan een clubje enthousiaste middelbare scholieren. Vandaag ben ik onderdeel van de workshop. Ik mag de studenten interviewen waarna zij commentaar moeten geven op mijn interview-skills. Great. Gelukkig is het een heel gezellig gesprek, waarbij we Mircea wegsturen (hoe kom je ander aan quotes als “I like him very much, because he has beautiful blue eyes”). Ik slaag voor de test: ze voelden zich comfortabel, belangrijk en vonden dat ik goede vragen stelde. Pfieuw. Na de workshops interview ik Mircea nog verder voor mijn interview. Hij zegt het belangrijk te vinden dat jongeren een eigen mening hebben en met de overtuiging leven dat ze iets kunnen bijdragen aan de samenleving. Dat ontbreekt er namelijk aan bij zijn generatie. “Hoewel wij het communisme niet meer meegemaakt hebben leven we nog wel met het idee dat er van alles mis is in ons land, maar dat wij daar toch niets aan kunnen doen. Jongeren van een jaar of 17 hebben een frissere blik, zitten niet meer in die negatieve gedachte en hebben vaak hele goede ideeën en voeren die ook uit. Dat help ik graag bevorderen!”
Na het interview doe ik aan speed-eten omdat we de trein moeten halen. Ik vind het jammer dat ik maar 1 dag in Brasov ben geweest, ik had graag meer van de stad willen zien, en ook met de kabelbaan naar boven willen gaan om het skidorpje en het uitzicht te bewonderen. Maar helaas, ik zal een andere keer terug moeten komen.
Recente reacties